Wydawać by się mogło, że z podręczników szkolnych powinniśmy czerpać wiedzę. Niestety to nie jest prawda, przynajmniej nie zawsze. Najbardziej chyba zakłamany jest przedmiot historia, a wkrótce prym będzie wiódł HiT, czyli historia i teraźniejszość 🙉🙈
Po przeczytaniu zapowiedzi, miałam duże oczekiwania wobec tej książki, dlatego nie mogłam sobie jej odpuścić. Po kilkudziesięciu stronach byłam jednak znużona i rozczarowana. Styl pisarski Marie-Hélene Lafon okropnie mnie drażnił- brak przecinków w zdaniach, chaotyczne opisy- to nie na moją belferską głowę, która wychwytuje błędy i gotowa jest do ich poprawiania 😅 Z żalem odłożyłam "Historię syna" na stolik nocny, by dać jej szansę drugiego dnia. Zastanawiałam się, czy zacząć od początku, czy kontynuować. Postanowiłam, że przeczytam kilka kolejnych stron i dopiero wtedy ewentualnie się cofnę. Zaczęłam więc czytać i... przepadłam do końca. Powieść wciągnęła mnie w swoje sidła, kiedy w ogóle się tego nie spodziewałam. A potem nagle, zbyt szybko, zostałam porzucona i historia się skończyła. Poczułam się samotna. Co Ty ze mną zrobiłaś Marie-Hélene Lafon?!
W szkole, a czasem nawet i już w przedszkolu, dzieci uczą się jak udzielać pierwszej pomocy przedmedycznej: jak wykonać masaż serca, jak ułożyć ciało w bezpiecznej pozycji, jakie są numery alarmowe i tym podobnych ważnych umiejętności. Później uczymy się tego cyklicznie a to na szkoleniach BHP, a to na kursie prawa jazdy i pewnie jeszcze w innych okolicznościach (nawet na festynach!). Natomiast w ogóle nie mówi się- a co dopiero uczyć!- o udzielaniu pomocy psychologicznej! A przecież każdy z nas, już od pierwszych lat życia, styka się z sytuacjami, w których możemy/ powinniśmy wspierać psychicznie drugiego człowieka. Ba, jest większe prawdopodobieństwo, że będziemy musieli udzielić komuś pomocy emocjonalnej niż wykonać masaż serca! Dlaczego zatem nikt nas nie uczy tych umiejętności?
Emily Ratajkowski (o której w życiu nie słyszałam 🙈) od trzynastego roku życia zarabia na swoim ciele, budzącym pożądanie u mężczyzn, z czego jest dumna. Już jako trzydziestokilkulatka pisze w swojej książce pt. "Moje ciało": "Zarabiałam na swoim ciele w świecie cis-heteroseksualnym, kapitalistycznym, patriarchalnym, gdzie wartość piękna i seksapilu zależy wyłącznie od satysfakcji męskiego spojrzenia."
Współczesne życie, kultura, polityka, służba zdrowia, rozwój technologii, sprawiają, że zaburzamy harmonię ciała z umysłem. Nie ufamy sobie, gdyż pędzimy za trendami, zdajemy się na wygodne i szybkie rozwiązania, które nie wymagają od nas... myślenia. Także jeśli chodzi o odżywianie się.
Choć czasy mamy podłe, ostatnio trafiam na cudowne i pełne ukojenia książki. To jest właśnie to, czego teraz potrzebuję i co mnie ratuje. Poza tym, "Mole książkowe to bardzo rzadkie zwierzątka, na ogół wyjątkowo nieśmiałe. To także wymierający gatunek, który należałoby pilnie otoczyć ochroną" 😊
Ostatnio pisałam, że "XXI wiek to najbardziej samotne stulecie, jakie znamy" (patrz tutaj). Ale obecne czasy to również era uzależnień behawioralnych. Są to zachowania, z którymi mamy do czynienia w codziennym życiu, które powodują jakieś szkody (w nas, u innych, w otoczeniu), i które się powtarzają. To już nie jest alkoholizm czy narkomania, gdzie trzeba się postarać o swoją "działkę". Dzisiejsze uzależniacze są powszechne, dostępne na wyciągnięcie ręki dla każdego niezależnie od wieku. Nie trzeba kombinować, by godzinami przesiadywać na portalach społecznościowych, robić zakupy czy pracować. Ba, nawet niektóre zachowania mogą być aprobowane, jak dbanie o swoją kondycję, np. uprawiając triathlony czy trenując na siłowni.
"Badania wskazują, że samotność jest dla zdrowia gorsza niż brak ruchu, tak samo szkodliwa jak alkoholizm i dwa razy bardziej szkodliwa od otyłości. Statystycznie samotność to odpowiednik palenia 15 papierosów dziennie."- przeczytamy w "Stuleciu samotnych".
Tak, wiem, pełno tej książki w instagramowym świecie. Wielu o niej pisze, tylko zachwalając, i jeszcze ja jej uległam, ale- przysięgam!- sama z siebie i zanim pojawiła się w księgarnianych nowościach! Miałam ochotę ją przeczytać od momentu zapowiedzi, a kiedy ujrzałam okładkę, przepadłam na dobre... Nie wybieram i nie oceniam książek po okładce, no ale jeśli jest ona urzekająca, a do tego treść zachęca, to czemu się nie pozachwycać? 💫
Jako ludzie jesteśmy tak skonstruowani, że nie potrafimy ignorować swojego wyglądu. I to jak siebie postrzegamy i jak się z tym czujemy wpływa na tak zwany "obraz ciała". Na jego pozytywny bądź negatywny wymiar przyczynia się nasze doświadczenie, to czy nasi rodzice/ opiekunowie akceptowali siebie, czy akceptowali nas, jak wyglądają ludzie, z którymi na co dzień się stykamy, a nawet z jakiej grupy etnograficznej pochodzimy. Nie bez znaczenia jest też nasze samopoczucie, czy jesteśmy wyspani, wypoczęci, a nawet w jakieś fazie cyklu się znajdujemy- jeśli jesteśmy kobietami.
