Od niemal 20 lat zarabiam na życie przekazywaniem informacji. Każdego dnia staję na środku sali, czasem siadam na biurku, po turecku na podłodze, często też chodzę po pomieszczeniu, w którym jesteśmy. Przede mną siedzi, stoi lub biega prawie 30 osób. Kiedy do nich mówię, jedni patrzą na mnie (to najmniej liczna grupa...), ktoś dłubie w nosie, ktoś próbuje pod ławką zjeść w ukryciu batonika, kilka osób wyrywa się już do odpowiedzi i przerywają, bo właśnie przypomniało im się, że kiedyś mieli chomika, wczoraj przyjechała straż pożarna na ich ulicę lub pytają czy dzisiaj wyjdziemy na dwór. Ktoś w tym czasie buja się na krześle, ktoś spaceruje po sali, inny stuka kredkami o blat stołu, ktoś sprawdza jak głęboko wsadzi linijkę do gardła, a jakaś grupka gada jeszcze między sobą. Ile z tego, co mówię zostaje w głowach moich 6-10- letnich słuchaczy?
Poważnie, tak zachowują się uczniowie i uczennice podczas lekcji, nawet tej mega ciekawej i interaktywnej! Mimo ich reakcji, wiem, że lubią, kiedy do nich mówię, ponieważ czują się w tym momencie ważni. Bo robię to z przyjemnością i pasją. Jednak kiedy na sali pojawiają się dorośli, zaczynam się jąkać, drżą mi ręce, tracę pewność siebie, zapominam, co chciałam powiedzieć. Jeżeli ktoś teraz stwierdzi, że dzieje się tak dlatego, ponieważ dzieci są mniej wymagające- to nieprawda! Myślę, że z najmłodszymi odbieram po prostu na tych samych falach!
Chciałabym jednak mieć taką samą swobodę podczas wystąpień przed dorosłymi, dlatego z zapałem sięgnęłam po poradnik "Sztuka mówienia", napisany przez wieloletniego twórcę przemówień Baracka Obamy, obecnie cenionego mówcę i trenera- Terry'ego Szuplata.
To fascynująca książka, nasycona praktycznymi wskazówkami, jak zrobić wrażenie na swoich słuchaczach, by zapamiętali nasze słowa na długo. Mnóstwo w niej przykładów i odniesień do wygłoszonych w rzeczywistości znaczących przemówień, a także masa wspomnień i nawiązań do pracy z Barackiem Obamą. Nie ukrywam, że jestem zachwycona elokwencją byłego prezydenta Stanów Zjednoczonych i jego żony- Michelle Obamą, więc odsłanianie kulis Białego Domu za czasów ich rządów jest dla mnie fascynujące. I z całą pewnością para ta, jak i każde z nich z osobna, stanowią autorytet, chociażby pod względem konstruktywnej komunikacji na każdy temat z politykami i obywatelami.
Terry Szuplat przekonuje, że publiczne przemówienia to umiejętność, której można się nauczyć. A w obecnych czasach, dzięki dynamicznemu rozwojowi technologii teleinformacyjnej każdy z nas może komunikować się z całym światem, ze wszystkimi ludźmi, a nie tylko z jednostką. Coraz częściej również- czasami z własnej woli, czasami z konieczności (np. przez centrum obsługi klienta)- rozmawiamy z chatbotami, które rewolucjonizują naszą komunikację- z korzyściami, jak i zagrożeniami. W kontekście tych przemian rośnie znaczenie opracowań dostosowanych do współczesnych realiów komunikacyjnych. I ten poradnik spełnia wszelkie współczesne kryteria przekazu informacji.
Ponadto "Sztukę mówienia" czyta się doskonale! Autor posługuje się urzekającym, a jednocześnie lekkim i płynnym językiem. To, co pisze wywołuje emocje, przyciąga uwagę i sprawia, że chce się czytać dalej. Widać od razu, że mamy tu do czynienia z profesjonalistą w swoim fachu!
Jestem niemal pewna, że poradnik ten urzeknie każdą osobę, która zabiera publicznie głos. Nie ważne, czy wygłaszasz prezentację w firmie, dyskutujesz przy świątecznym stole, żegnasz zmarłego w uroczystej mowie, prowadzisz zebranie, uczestniczysz czynnie w debacie, tłumaczysz szkolne zagadnienie- to, co chcesz przekazać ma zrobić wrażenie na słuchaczach. I jesteś w stanie to osiągnąć!
Z tą wybitną publikacją będę się przygotowywać do możliwe, że każdego publicznego wystąpienia. Niech to będzie moje panaceum na wszelkie trudności z tym związane.
💬
Wpis powstał we współpracy z Wydawnictwem Znak,
nie miało to jednak wpływu na moją opinię o książce.
Dziękuję za przekazanie egzemplarza recenzenckiego!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za każdą opinię :) Twoje zdanie na ten temat jest dla mnie niezwykle ważne.