środa, sierpnia 01, 2012

O WYCHOWANIU MŁODYCH SPORTOWCÓW






Jeszcze niedawno byliśmy pod wpływem piłkarskich rozgrywek Euro 2012, a ja byłam pod wrażeniem dzieciaków, które NAGLE odeszły od komputerów i całymi dniami grały w piłkę! Chłopcy, dziewczynki i nawet tatusiowie ;) Osiedlowy parking zamienił się w boisko. To było coś niesamowitego. 

Obecnie trwają Igrzyska Olimpijskie w Londynie. Sportowcy będą ze sobą konkurować aż w 28 dyscyplinach oraz w wielu ich kategoriach. Są to: badminton, boks, gimnastyka, gimnastyka akrobatyczna, gimnastyka sportowa, batut, hokej na trawie, jeździectwo, judo, kajakarstwo, kajakarstwo górskie, kajakarstwo, kolarstwo, BMX, kolarstwo górskie, kolarstwo szosowe, kolarstwo torowe, koszykówka, lekkoatletyka, łucznictwo, pięciobój nowoczesny, piłka nożna, piłka ręczna, piłka wodna, pływanie, pływanie synchroniczne, podnoszenie ciężarów, siatkówka, siatkówka halowa, siatkówka plażowa, skoki do wody, strzelectwo, szermierka, taekwondo, tenis stołowy, tenis ziemny, triathlon, wioślarstwo, zapasy oraz żeglarstwo. Uff, dużo tego! A jednak nie porywa najmłodszych już tak bardzo jak Euro2012. Może byśmy tak trochę zmobilizowali te nasze pociechy? Zachęcili? Spędzili wspólnie czas, uprawiając sport? Zorganizowali Osiedlowe Igrzyska? Wzięli udział w Viziriadzie? Nie musicie koniecznie uprawiać powyższych dyscyplin. Istnieją przecież dziesiątki, a kto wie, może i setki innych dyscyplin. Przeszukując zasoby internetu znalazłam na przykład takie jak: nurkowanie błotne na rowerze (yyy tego akurat nie polecam), wyścig kosiarkami do trawy (trochę niebezpieczne jak na zabawę z dziećmi, ale może kosiarki zamienić na wózki dla lalek?), Sepak Takraw (połączenie siatkówki, piłki nożnej i gimnastyki), hokej na monocyklach. A i tak myślę, że ilu kreatywnych ludzi na świecie, tyle dyscyplin :)

  
 
Jeśli zastanawiacie się, jak wychować małego sportowca, przeczytajcie 8 porad przygotowanych przez psycholożki Dorotę Kalinowską i Martę Połubę z Pracowni Psychologicznej NINTU specjalnie z okazji projektu, jakim jest VIZIRIADA.





1. Zacznij od siebie. Dzieci w wieku przedszkolnym uczą się przez obserwację i naśladownictwo. Jeśli jesteś mało aktywna fizycznie i częściej sięgasz po pilota od telewizora niż po rower, nie możesz oczekiwać od dziecka, że stanie się zapalonym sportowcem. Aby więc zachęcić dziecko do uprawiania sportu zacznij od siebie, zmień swój styl życia. Spędzaj więcej czasu na świeżym powietrzu, idź na basen czy na rower. Dzięki temu wykształcisz zdrowe nawyki na lata i dasz dziecku do zrozumienia, że ruch i sport jest czymś normalnym, w co może angażować się cała rodzina.

2. Wszystko z umiarem. Nie ma nic złego w tym, iż zapisujesz dzieci na dodatkowe zajęcia. Ważne jest jednak to, aby zachować umiar w ilości aktywności. Dzieci przeważnie lubią aktywność, ale oprócz tego potrzebują wolnego czasu na odpoczynek, na naukę przedmiotów szkolnych i na spotkania z przyjaciółmi, które mają ogromne znaczenie w rozwoju dziecka. Jeśli więc zauważysz objawy zmęczenia, daj mu możliwość odpoczynku. W przeciwnym razie możesz się spodziewać spadku motywacji do kontynuacji zajęć.

3. Kieruj się zainteresowaniami dziecka. Na wczesnym etapie rozwoju nie zawsze widać zainteresowania i szczególne uzdolnienia dzieci, co powoduje, że rodzice poszukują zapisując na różne zajęcia. Dlatego z początku dzieci częściej realizują pragnienia swoich rodziców niż swoje własne. Z czasem jednak, odkrywają obszary, w których czują się kompetentne, które sprawiają radość i dostarczają wielu pozytywnych wzmocnień. Dlatego warto rozmawiać z dziećmi, obserwować ich postępy, aby nie narzucać działań niezgodnych z ich zainteresowaniami tylko motywować je do rozwoju w tym, w czym są dobre.

4. Wspieraj swoje dziecko. Dzieci uprawiając sport chcą pogłębić wiedzę w zakresie danej dyscypliny, stać się ekspertem, ale zależy im także na tym, żeby każdy sukces, choćby najmniejsze osiągnięcie zostało zauważone i docenione. Dlatego pamiętaj o kibicowaniu, o chwaleniu i celebrowaniu wydarzeń sportowych z udziałem Twoich dzieci. Dziecko czując aprobatę i wsparcie w rodzicach ma motywację do działania i dalszej ciężkiej pracy. Uważaj jednak na porównania do innych, na nieszczere pochwały, na ośmieszanie i zawstydzanie – to może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego.

5. Ustal zasady korzystania z komputera
. Zwykle martwi Cię, kiedy dziecko całe dnie spędza przed monitorem komputera. Dla prawidłowego rozwoju dzieci potrzebują także ruchu na świeżym powietrzu. To, co możesz zrobić to ustalić zasady korzystania z urządzeń elektronicznych np. ograniczając czas. Często jest tak, że odbierając ten bardzo atrakcyjny przywilej dziecko szuka innych zajęć. Możesz pomóc dziecku, organizując wyprawy rodzinne, przejażdżki rowerem, gry na świeżym powietrzu czy chociażby pozwalając dziecku na zabawy sportowe z rówieśnikami np. na szkolnym boisku. Warto wykorzystać nadchodzące wakacje na rozwijanie aktywnego stylu życia dziecka pamiętając, że powinnaś stanowić przykład prawidłowej postawy, która działa bardziej motywująco niż słowa: „no wyjdź na dwór pobawić się, a ja pooglądam telewizję”.

6. Przełam strach dziecka. Częstym powodem odmowy przez dzieci podejmowania jakiegokolwiek wysiłku fizycznego jest lęk przed przegraną. Odkrywają, że najlepszym rozwiązaniem jest unikanie zaangażowania w jakiekolwiek działania, które grożą niepowodzeniem. W takich sytuacjach naucz swoje dziecko koncentracji uwagi nie na zamartwianiu się lecz na samym zadaniu. Ucz dziecko dzielenia drogi dochodzenia do sukcesu na mniejsze etapy, których osiągnięcie będzie prostsze i łatwiejsze. Podawaj dziecku przykłady z jego życia, w których skutecznie zmogło się z własnym lękiem, np. „pamiętam jak bałeś się pierwszy raz wskoczyć do wody, a teraz jesteś mistrzem w skakaniu na bombę”. Dostarczanie dziecku takich informacji pozwala mu spojrzeć na siebie z innej perspektywy niż przegranej.

7. Samodzielność to podstawa pewności siebie. Stawianie pierwszych kroków w czymkolwiek przeważnie wiąże się z potknięciami i popełnianymi błędami. By wesprzeć samodzielność dziecka przede wszystkim należy pozwolić mu na dokonywanie przez nie jego własnych wyborów i popełnianie jego błędów. W ten sposób okazujesz szacunek dla jego zmagań. Nie należy zbyt szybko śpieszyć się z pomocą. W wielu przypadkach najfajniejsze i najbardziej cenne dla dzieci jest nie osiągnięcie celu lecz samo działanie i próba dochodzenia do niego. Dobrze też sprawdza się zachęcanie dzieci do korzystania z doświadczeń innych. Zamiast więc mówić „trzymaj piłkę prosto” możesz powiedzieć „nasz sąsiad dobrze kopie piłkę, może pójdziesz go spytać jak on to robi?”. Pamiętaj, pozwalanie dziecku na jego samodzielne działania bardzo wspiera jego własne poczucie pewności siebie.

8. Chwal każdy najmniejszy sukces. Zdobywanie nowych umiejętności sportowych często wymaga od dziecka determinacji, silnej woli i wiary we własne możliwości. Wymienione cechy można wspierać poprzez często ich zauważanie i chwalenie. Tę metodę polecam głównie w sytuacji kiedy Twoje dziecko regularnie mówi, że czegoś nie potrafi albo poddaje się w obliczu najmniejszej porażki. Doskonałym sposobem chwalenia jest udzielanie pochwały opisowej zamiast nic nieznacząco słowa „super” lub „świetnie”. Dobra pochwała zawiera w sobie opis tego co rodzic widzi, co czuje i to co najważniejsze zawiera podsumowanie podkreślające mocną cechę dziecka. W praktyce wygląda to tak „Widzę, że od godziny próbujesz trafić piłką do celu. To się nazywa wytrwałość. Brawo!”. W komunikatach do dziecka warto skupiać się na działaniu i podejmowanych próbach nie na efektach tych działań. Pamiętaj zanim efekt osiągnie stan idealny musi pokonać kolejne szczeble wtajemniczenia. Rolą dorosłego jest chwalenie każdego małego kroku. W ten sposób zachęcisz dziecko do działania i próbowania.






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdą opinię :) Twoje zdanie na ten temat jest dla mnie niezwykle ważne.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...